28 yaşındaki Graham Little Kuzey İrlandalı bir spor muhabiri. Bir yıl zarfında, herhangi bir disiplinde dünya şampiyonu olmayı kafasına koymuş. Sonunda muradına amatör fil polosunda ermiş.

Bir İrlandalının aklına fillerle polo oynamak nereden gelir?
Ata sporumuzdur bu bizim, binyıllardır yaşattığımız bir gelenek.

Şaka ediyorsunuz...
Elbette! İşin aslı şu: Muhabir olarak hep aynı spor dallarının haberlerini yapmaktan usandım. Popüler dalların sporun özünde yatan fikirle, yani eğlenceyle hiçbir ilgisinin kalmadığını gördüm. Ben de alternatif sporları araştırmaya başladım ve bu arada fillerle oynanan polo üzerine bir şeyler okudum. Bu oyunu Nepal'deki Tiger Tops Resort'un sahibi Britanyalı Jim Edwards ile polo hastası İskoç James Manclark, St. Moritz'de bir otelin barında içerken icat etmiş. Barda başlayan hikâyeleri severim.

Takım kurmak zor oldu mu?
Sanılanın aksine kolay oldu. Kardeşim Warren ile arkadaşlarım önerimin üzerine balıklama atladı. Kaptanlığını üstlendiğim ilk İrlanda fil polosu takımını oluşturduk. Biz zaten durup durup böyle delilikler yaparız; geçmişte kurduğumuz "boy band" ile Polonya'da bir 45'lik kaydetmiştik örneğin. İşin zor tarafı ekipçe antrenman yapmak oldu, çünkü hepimiz farklı yerlerde ikamet ediyoruz.

Nerede idman yaptınız, hayvanat bahçesinde mi?
Hayvanat bahçeleriyle temasa geçtim ama sonuç alamadım. Akabinde bir sirke gittim, orada da beni filin üstüne şöyle bir oturtup hemen kaldırdılar.

Ne çözüm buldunuz peki?
Filin yerine geçecek bir şeyle, ciplerle çalışmaya karar verdik. Arabaların tepesinde oturup bu iş için özel imal edilmiş uzun polo değneklerini savuruyorduk. Ne var ki, sadece bir gün çalışabildik çünkü arazi araçları polo sahası için pek hayırlı olmuyor. Fil sırtında ancak 2005'te Nepal'deki dünya şampiyonasında oynayabildik ve şaşılacak şey, kazandık. Karşılaşmayı nakleden adam bizim maçın fil polosu tarihinin en berbat mücadelesine sahne olduğunu söyledi.

Dünya şampiyonu unvanını çok istiyordunuz herhâlde?
Evet. O zamana kadar hiç şampiyonluk tatmamış, herhangi bir alanda dünyanın zirvesine kurulmamıştım. Kenarda kalmış sayısız sporun varlığını fark edince başladı her şey. Kendi kendime şöyle dedim: 2005'te herhangi bir alanda dünya şampiyonu olmayı başaramazsan, vazgeçeceksin.

Neleri denediniz?
En uçuk yarışmalarda boy gösterdim: İstiridye ve ısırganotu yeme, çamur futbolu, saunada oturma, şnorkelle bataklık dalışı. Ayrıca İskoçya'daki ünlü "Stone Skimming Championships"e, yani suda taş sektirme şampiyonasına katıldım. "Taş-kâğıt-makas Şampiyonası" için ta Toronto'ya gittim. Kendimi ziyadesiyle kaptırmıştım mücadeleye. Nihayetinde dünyanın en büyük yalancısı yarışmasında ikinci bile oldum. Hedefe parmak uçlarımla dokunmuş ama ulaşamamıştım. Sonra sıra fil polosuna geldi: Mutlaka dünya şampiyonu olmak istediğim yılın son yarışmasıydı.

Fotoğraf: Florian Wagner