Haftalarca üzerlerinden gözünü ayırmadı. Doğa fotoğrafçısı Klaus Nigge, üç buçuk hafta boyunca dünyanın en nadir görülen kuşlarından biri olan, Filipin kartalını gözlemledi. 50 metrelik dev bir ağacın tepesinde, günde 12 saat parmağı deklanşörde, her an tetikte bekledi.

Aylardan ağustos. Mindanao'da yağmur mevsimi. Islak yamaçta ilerlemek zor. Klaus Nigge, sarkan dallara ve eğreltiotlarına tutunuyor. Dağ geçidinin üstündeki köyden birkaç adam, yolu palalarla açıyor.

"Çok tuhaf" diye düşünüyor, Bir muz plantasyonunun sınırında, medeniyetin hemen yanı başındaki bu yerde son vahşi Filipin kartallarından (Pithecophaga jefferyi) biri yaşıyor olabilir mi? Adamlar ansızın duruyor. 90 metre kadar ötede yükselen bir ağacı işaret ediyorlar. Ağacın tepesindeki açık renk bir leke çarpıyor Nigge'nin gözüne. Dürbününe davranıyor. Bir yavrunun krem rengi karnını görüyor!

Derin bir nefes alıyor. Kartal beş aylık kadar olsa gerek. Kanat tüylerinin rengi henüz koyu, kenarları beyaz. Henüz uçamayan genç bir hayvan. Yuvadan çıkmış, şimdi ağaçta geziniyor. Pek yakında kanatlanıp dışarıdaki dünyayı keşfe soyunacak.

Nigge bu anı kaçırmamalı. Ertesi gün, sabahın köründe yine yola düşüyor. Ama yavru ortada yok. Yerini yaşlı bir kuş almış. Sesi kart çıkıyor. Yukarı doğru seslenir gibi bir hâli var. Derken yukarıdan titrek bir yanıt geliyor. İnce bir ses bu seferki. Yavru, biraz daha yukarı tırmanmış, alttaki dallardan birine bakıyor. Yaşlı kuş ile yavru saatlerce "konuşuyor". Sonra yavru kendini boşluğa bırakıyor. Nigge fotoğraf makinesinin deklanşörüne basıyor. Peş peşe kareler çekiyor. Kuşun uçuş denemesini anbean görüntülüyor. Yavru, alttaki dalı ıskalıyor. Olgun bir hindistancevizi misali düşüyor. Sanki yere çakılacak! Nihayet kanatlarını açıyor. Ve işte uçuyor, hayatında ilk defa!

Nigge çok mutlu. Keşif gezisi daha iyi başlayamazdı. "Hikâyenin sonunu görüntüledim bile" diye düşünüyor. Doğa fotoğrafçısı Klaus Nigge'nin en heyecan verici projesi böyle başlıyor: Dünyanın en büyük kartallarından biri üzerine hazırladığı foto-röportaj. En nadir türlerden bir yavrunun öyküsü.

Sadece Filipinlerin dağlık yağmur ormanlarında, son bakir arazilerde görülüyorlar. Nesli tükenmek üzere. Cangıldan geriye pek bir şey kalmadı; bir zamanlar var olan ormanın 10'da biri. Burada en fazla 150 ila 500 kartal çifti barınabilir. Çoğu, güneydeki Mindanao adasında yaşıyor. 3.000 metrelik Apo ve Kitanglad dağlarının yamaçlarında, orkideler ve liyanlarla kaplı, 50 metrelik ağaçların tepelerinde yuvalanıyorlar. Onları bulmak neredeyse imkânsız. Filipin kartalı ancak iki yılda bir yumurtluyor.

Buna karşılık, 100 kilometrekarelik bir alana yayılan mıntıkalarında dört veya beş yuva yeri oluyor. Peki, "ilk kahramanı" yuvadan uçtuğuna göre, Nigge nasıl yeni ve genç "oyuncular" bulacak; görüntüleyebileceği, yumurtadan yeni çıkmış bir yavru kartalı?

Yazı: Carsten Jasner Fotoğraflar: Klaus Nigge