8 Mart kadınlar günü. Özelde ve kamuda, pek çok yerde idari müdürler ve mülki amirler kadın çalışanlara yine kırmızı gül ya da karanfiller dağıtacak.

İkinci Enternasyonalden (Paris, 1899) kalma bir simge bu çiçekler. 1 mayısta kızıl bayrak taşımalarına izin verilmeyen yerlerde işçiler, dayanışmanın işareti olarak ceketlerine birer kırmızı karanfil iliştirirdi.

İlk uluslararası kadınlar günü 19 Mart 1911'de kutlanır. Almanya, Avusturya, İsviçre, Danimarka ve ABD'de. 1910'daki İkinci Uluslararası Sosyalist Kadınlar Kongresinde bu yönde karar alınmış, Alman yoldaşların isteği üzerine de 19 mart günü belirlenmişti. Alman proletarya için o gün, isyan karşısında Prusya kralının işçi sınıfını ilk kez muhatap almak zorunda kaldığı önemli bir tarih (1848).

Kralın bu esnada verip tutmadığı sözlerden biri de, kadınlara oy hakkı tanınmasıydı. Emekçi kadınlar günü için 8 martta karar kılınması 1921'de, İkinci Komünist Kadınlar Konferansında gerçekleşir. Petersburg'da 23 Şubat 1917'de kadın konfeksiyon işçilerinin greviyle başlayıp büyüyerek "Şubat Devrimini" tetikleyen kıvılcımın hatırlanması amaçlanır. Çarlık yönetimine karşı ilk isyan bayrağını açanlar bu kadınlar oldu. Gregoryan takvimde 23 şubat, 8 marta tekabül eder. Giyotinde can vermiş bir kraliçenin deyişiyle, "Unutulmuş olanlar dışında, yeni bir şey yok." Evet, ilk kez bir kadını başkan seçen İzlanda, eşit haklar için sadece kadınların (hem de iki kez) genel grev düzenlediği hâlâ tek ülke. Üstelik yalnızca İzlanda'da, yüzde 100 kadın kotası uygulayan bir partinin üyeleri parlamentoya seçilebilmiş.

Beri tarafta Birleşmiş Milletler 21. yüzyılda daha mütevazı hedefleri gerçekleştirmenin peşinde; cinsel şiddetin cezalandırılması gereken suçlar arasında kabul edilmesi için uğraşıyor bazı ülkelerde.

GEO'nun bu yılki mart sayısında iktidar olmuş kadınları öne çıkardık. Öyle anlaşılıyor ki, kadınlarla erkekler arasındaki ortak noktalar, farklılıklarından daha fazla. Belki de asıl sorun budur.

Yeni bir sayıda buluşmak dileğiyle.

Melih Kafa